Fi'mbulvintr King of Asgard
| Prijs | € 12,49 |
|---|---|
| Drager | CD |
| Genre | Rock |
| EAN code | 0039841492125 |
| Label | Metal Blade |
| Release date | 19/aug 2010 |
| Herkomst | Holland |
Wat goed is komt snel: het Zweedse King Of Asgard werd in 2008 opgericht, bracht in 2009 de demo ‘Prince Of Märings’ uit en nu, een jaar later, verschijnt het debuut bij het machtige Metal Blade. Aan de andere kant heeft de band natuurlijk een dikke voorsprong op andere nieuwe bands als je naar de line-up kijkt; zanger/gitarist Karl Beckman speelde onder meer bij Mithotyn en Infernal Vengeance, bassist Jonas Albrektsson heeft onder andere Thy Primordial en eveneens Infernal Vengeance op zijn c.v. staan, en drummer Karsten Larsson kennen we van Falconer, Dawn en Mithotyn op zijn palmares staan, en dan noem ik nog niet eens alle bands waarin de heren hebben gespeeld..
De plaat wordt aanbevolen als viking metal, en dat kan twee kanten op: dit neigt meer naar de ruige power metal, waarbij ik moet denken aan bands als Falconer, Manowar (sommige riffs), Suidakra, Svartsot en vooral het Noorse Storm. ‘Fi'mbulvintr’ heet de schijf, naar de apocalyptische fase (een soort van postnucleaire wereld) welke ontstaat na de moeder aller veldslagen, Ragnarok. Met een bandnaam als King Of Asgard (wel een beetje cheesy) en een ervaren line-up is het eindresultaat eigenlijk voorspelbaar: een superprofessioneel album dat de band in één klap in de liga van de grotere bands in het genre moet kunnen lanceren, zeker met een label als Metal Blade in de rug. De zang doet wel wat denken aan Thyrfing, maar die laatste band is veel duisterder. De nummers zitten stuk voor stuk goed in elkaar, worden in diverse tempo’s afgevuurd (episch en snelle headbangers) en gespeeld door begenadigde muzikanten. Tel daarbij op dat Andy La Rocque de productie deed en je weet dat alles klinkt als een klok van het zwaarste metal, professioneel tot in de puntjes verzorgd.
Een uitstekend debuut, al mis ik nog wel net wat diepgang om van een groots debuut te spreken, daarvoor mis ik ook een typisch eigen geluid. Daarnaast zijn de individuele nummers tuk voor stuk sterk, maar een echte uitschieter kan ik niet vinden. Maar ach, wat geeft het: ik denk dat de gemiddelde fan van dit soort bands (ook Wintersun en Suidakra) het helemaal perfect vindt, en zal me dan ook niet verbazen als de band binnen korte tijd op de bill van het Paganfest staat, als voorportaal naar een volgend en hoger niveau.
Afbeeldingen
