Flying Colors Flying Colors
=Steve morse/mike portnoy/dave larue/neal morse/casey m
| Prijs | € 19,49 |
|---|---|
| Drager | CD |
| Genre | Rock |
| EAN code | 8712725736325 |
| Label | Mascot |
| Release date | 22/mrt |
| Herkomst | Holland |
| Taal | English |
Het is me toch wat als je als muzikant een soort ADHD gevoel hebt om maar muziek te blijven maken. In 2008, toen Mik Portnoy nog gewoon trommelde in Dream Theater werd hij benaderd door producers Bill Evans en Peter Collins, tegelijkertijd met Neal Morse, Steve Morse en Dave La Rue (onder andere bekend van Deep Purple en Dixie Dregs) om samen nieuwe muziek te gaan maken, op de ouderwetse manier. Allen hadden daar wel oren naar maar een geschikte leadzanger moest nog wel erbij, ik denk om het vergelijkingen met Transatlantic te voorkomen. Een wijze beslissing en die zanger werd gevonden in de persoon van Casey McPherson, een jonge gast die met Alpha Rev in Amerika groot succes boekte, tot in de Billboard charts aan toe. Neal Morse werd dus als toetsenist/songwriter gerekruteerd maar uiteraard duikt hij ook met zijn stem op, meestal als tweede stem of in een couplet en dat werkt prima met de warme ietwat Southern aandoende stem van McPherson. Al snel kwam de onderlinge chemie naar boven borrelen en kwam men tot een soepele voortgang, maar wat wil je ook met zulke ervaren muzikanten en producers aan boord.
Gelukkig is het muzikale aardig met een eigen identiteit bestempeld. Met name bij Portnoy ligt er een gevaar op de loer; dat hij te complex te werk gaat en zo heel af en toe hoor je dat. Hij is gelukkig verder redelijk in toom gehouden zodat hij prima in dienst van de band blijft. Steve Morse’s wat gladde maar ook warm gitaarwerk valt ook zeer goed op zijn plaats, ondersteund door zijn jarenlange maat Dave La Rue die ook zijn sporen buiten de ‘Dregs’ heeft verdiend. Over het algemeen zijn de nummers wat prog light, tegen zelfs wat pop aan maar dan erupteert de band in bijvoorbeeld ‘All Falls Down’, het nummer waar ‘Animal’ dan eindelijk mag uitbarsten en de hele band gaat daar meer dan adequaat in mee. Zoek maar eens of je een mix van Pink Floyd, Kansas, Transatlantic en Journey kunt bedenken, dat waren de namen die het eerst voorbij trokken. En eindelijk heeft Portoy zijn wens in vervulling; een nummer waar hij de lead zang op mag doen! Hij is zeker geen hoogvlieger op dat gebied maar het is toch wel charmant hoe hij ‘Fool In My Heart’ leidt. Iets wat hij in Dream Theater nooit voor elkaar heeft gekregen.
Flying Colors slaagt met vlag en wimpel en elke deelnemer mag trots zijn op zijn deelname. Nu rest de vraag of het ook er ook van komen gaat op een live podium. Dat kan haast niet anders… Maar probeer het maar eens te plannen met vijf van die agenda’s. Een goede manager die dat geregeld krijgt!
Afbeeldingen
Tracks
| 1 | Blue Ocean |
| 2 | Shoulda Coulda Woulda |
| 3 | Love Is What I'm Waiting For |
| 4 | The Storm |
| 5 | Kayla |
| 6 | Forever In a Daze |
| 7 | Everything Changes |
| 8 | Better Than Walking |
| 9 | All Falls Down |
| 10 | Fool In My Heart |
| 11 | Infinite Fire |
